MONOLOG KRASINSKY’EGO

„MONOLOG KRASINSKY’EGO”

Brooklyn, Nowy Jork, USA

2180

## Trzyma karabin tak, jakby to była jedyna część niego, która wciąż odpowiada na rozkazy. Bar na dolnych poziomach megastruktury pulsuje neonem odbitym w mokrej podłodze. Implanty na jego przedramionach migają czerwienią w rytmie, którego nikt poza nim nie słyszy.

Pułkownik wyciąga rękę po broń — powoli, jak do zwierzęcia, które już raz ugryzło.

Łzy płyną, zanim zdąży się powstrzymać.

— Nic się nie skończyło! Nic! Nie można tego tak po prostu wyłączyć w moim neurozłączu! To nie była moja wojna! Wyście mnie o to prosili, wasze pieprzone dowództwo i te wasze korporacyjne komitety! Wysłaliście nas na drugą stronę galaktyki, na te przeklęte, lodowate księżyce w układzie Gliese! I zrobiłem wszystko, żeby wygrać! Trzymałem linię, kiedy algorytm taktyczny dawał nam zero procent szans na przeżycie!

— A potem wracam na Ziemię... i co widzę? Ludzi na platformach orbitalnych, którzy nawet nie wiedzą, że tam ginęliśmy! Mają nas za potwory, za mięso armatnie korporacji! Kim oni są, żeby mnie oceniać, co?! Nie było ich w tych zatrutych okopach, nie wiedzą, co to znaczy patrzeć, jak system celowniczy oznacza twoich kumpli jako „zasób zlikwidowany"!

— Tam, w sektorze bojowym, mieliśmy zasady! Mieliśmy kod! Jeśli SI odcinała nam wsparcie, pilnowaliśmy swoich pleców nawzajem! Człowiek stał za człowiekiem! A tutaj, w tym cywilnym świecie? Wracam i widzę tylko puste twarze gapiące się w swoje holofony! Nikt nie chce podać ręki weteranowi, dopóki jego chip kredytowy jest pusty!

— Tam, na orbicie Gliese, dowodziłem sekcją pancerną wartą MILIONY dolarów! Miałem pod sobą mech bojowy, drony wsparcia, systemy orbitalne, które na jedno moje kliknięcie obracały w pył całe bazy wroga! Zarządzałem technologią, o której ci ludzie na Ziemi nawet nie umieją śnić! A tutaj, po demobilizacji, co mi zostało?! Nie mogę dostać nawet prostej pracy jako cieć przy skanerach w dokach, bo automatyzacja wycięła wszystkie etaty! Moje implanty są przestarzałe, nikt nie chce ich serwisować, korporacja wycisnęła mnie jak cytrynę i wyrzuciła na ten brudny bruk!

— Szukam chłopaków z mojego plutonu, szukam ich w sieci, a system wyrzuca tylko: „Profil nieaktywny, brak powiązań finansowych". Wszyscy zginęli albo piją chleją w slumsach! Myślicie, że wasz porządek jest bezpieczny? Że te wasze Sztuczne Inteligencje, te wasze potężne serwery, które wyliczają każdą sekundę naszego życia, ocalą was przed tym mrokiem?! Nie! One też was zostawią, tak jak zostawiły nas na froncie! Nic się nie skończyło... ta wojna dopiero nadchodzi, a wy nie macie pojęcia, co to znaczy zostać samemu w ciemności!

--- AKTA TAKTYCZNE USMC: RAPORT PSYCHOLOGICZNY (UTAJNIONE) ---

Identyfikator: Kapral George Krasinsky, USMC. Specjalizacja: Operator Pancerza Wspomaganego.

Jednostka: 3. Dywizja Ekspedycyjna Piechoty Kosmicznej (Sektor Gliese).

Lokalizacja nagrania: Orbitalny Kompleks Przeładunkowy „New Pearl", Dok 12.

Data: Dzień Minus Trzy Miesiące (ok. 2180 wg szacunków historyków Unii).

Status neurozłącza: Krytyczne przeładowanie sensoryczne. Permanentny błąd synchronizacji z siecią taktyczną.

____

Jednostka: 3. DEP, Sektor Gliese

Neurozłącze: błąd synchronizacji — permanentny

Status: zasób nieaktywny

Wyszukiwanie plutonu: profil nieaktywny × 41

Ilu z Was zna kogoś, kogo system uznał za "zasób nieaktywny"?