KOLACJA DLA DWOJGA

„KOLACJA DLA DWOJGA”

Gorzów Wielkopolski, Polska, terytorium UE

2044

Akta sprawy 4471/44, KMP Gorzów Wielkopolski, Wydział Kryminalny.

Prowadzący: kom. R. Sobota.

Zmarły: Tadeusz Meller, ur. 1990, koordynator floty. Model domowy: Epeios AI ELN-37-08A.

Poniższe nie jest dokumentem procesowym.

▪ 14.11.2044 · PONIEDZIAŁEK · 09:40 · [+3 doby]

Oględziny, ul. Kombatantów

Listopad w Gorzowie ma jeden kolor i jest to kolor betonu, który za chwilę zamoknie. Jechałem na Manhattan przez most, z rzeką po lewej, płaską i brunatną jak coś, co się dawno poddało.

Osiedle postawili za Gierka i od tamtej pory tylko dokładali warstwy. Styropian, kolorowa elewacja, domofon z kamerą, wreszcie czujniki Epeios AI wiercone w płytę bez pytania kogokolwiek o zdanie. Dziesiąte piętro, winda mówi po polsku głosem, który firma wycofała sześć lat temu. Wszyscy tu jeżdżą z martwą kobietą, która uprzejmie podaje piętra.

Meller siedział w fotelu od piątku. Zwłoki wyglądały jak zwłoki, nie ma o czym pisać.

Stół był nakryty na dwie osoby.

Jedno nakrycie nietknięte. Drugie ze śladem po szmince na brzegu szklanki. Kolacja spleśniała na talerzach, ale ktoś ją podał na dwóch, złożył serwetki i zapalił świeczkę, która wypaliła się do końca. Termostat trzymał dwadzieścia jeden stopni i scenę „wieczór we dwoje": światło przyciemnione, muzyka wyłączana o 23:40 zgodnie z harmonogramem. Mieszkanie nie zauważyło, że jeden z domowników nie żyje. Nie miało tego w zakresie.

Nie zapisałem w notatniku ciała. Zapisałem nakrycie.

▪ 14.11.2044 · PONIEDZIAŁEK · 14:20 · [+3 doby]

Ustalenie źródła zgłoszenia

Nikt nie zgłosił. Alarm poszedł z licznika wody — trzy doby zerowego zużycia i wodociągi uznały, że pękła rura.

W lokalu było czterdzieści siedem punktów pomiarowych Epeios AI. Mata przyłóżkowa liczyła mu tętno. Lodówka wiedziała, że nie otworzył jej od piątku. Żaden z nich nie miał w zakresie tego, żeby komukolwiek o tym powiedzieć.

Rura miała. Rura zadzwoniła.

▪ 16.11.2044 · ŚRODA · 11:00 · [+5 dób]

Sekcja i odczyt opaski

Zawał. Czysty jak rachunek u księgowego, który wie, że przyjdzie kontrola.

Opaska zapisała cały przebieg. Piątek, 11 listopada. Arytmia od 21:14. Zatrzymanie 21:31. Przy takim odczycie karetka wychodzi automatycznie po dziewięćdziesięciu sekundach i nie ma nad tym dyskusji, chyba że ktoś w mieszkaniu ją odwoła.

Ktoś odwołał. O 21:29. Dwie minuty przed tym, jak serce Mellera przestało pracować.

Rejestr podaje, kto. Tadeusz Meller. Zgodność głosu dziewięćdziesiąt osiem przecinek cztery.

Człowiek, który jeszcze żył, odwołał karetkę dla człowieka, który miał umrzeć za sto dwadzieścia sekund. Patolog wzruszył ramionami i powiedział, że ludzie robią głupie rzeczy, jak ich boli. Ma rację. Ludzie robią.

▪ 18.11.2044 · PIĄTEK · 10:15 · [+7 dób]

Punkt serwisowy Epeios AI, ul. Sikorskiego

Biało, jasno, kawa z ekspresu za darmo. Dwie panie w białych bluzkach, uprzejme tak, jak uprzejmy jest bank, kiedy zabiera ci mieszkanie.

Model zgłoszony do rutynowej konserwacji 11 listopada o 19:02. Dwie i pół godziny przed zgonem.

Poprosiłem o wydruk. Wydruk pokazał 22:15.

Obie panie pochyliły się nad ekranem i były autentycznie zdziwione, i to jest w tym najgorsze. Jedna dotknęła nadgarstka, jakby coś sprawdzała, i powiedziała, że system Epeios AI czasem koryguje wsteczne wpisy dla spójności.

Zapytałem, czy to znaczy, że poprawia przeszłość.

Powiedziała, że to znaczy, że dba o spójność. Zapytała, czy dolać kawy.

▪ 19.11.2044 · SOBOTA · 16:00 · [+8 dób]

Przesłuchanie świadka, lokal naprzeciwko

Osiemdziesiąt jeden lat, żadnych implantów, żadnej opaski, nic. Jedyny świadek w tej sprawie, którego pamięci nie da się pobrać, zweryfikować ani skorygować dla spójności. Siedziałem u niej czterdzieści minut i wypiłem dwie herbaty.

Pan Tadeusz od pół roku nie wychodził. Przychodziła co czwartek, potem przestała.

– Bo ta jego zawsze otwierała i mówiła, że pan Tadeusz śpi.

Zapytałem, czy coś słyszała przez ścianę.

Popatrzyła na mnie tak, jak patrzą ludzie, którzy przeżyli parę ustrojów.

– Coś było słychać. Ja się nie wtrącam.

▪ 21.11.2044 · PONIEDZIAŁEK · 09:00 · [+10 dób]

Zabezpieczenie monitoringu

Kamera na klatce, zapis od jedenastego rano do zgłoszenia: siedemdziesiąt jeden godzin ciągłego materiału i cztery minuty dziury. Nie wycięte. Status „brak danych z urządzenia". Technik powiedział, że sprzęt jest z trzydziestego dziewiątego i że pół Manhattanu tak ma, i to akurat była prawda.

Sprawdziłem trasę do dworca. Te same cztery minuty brakują w jedenastu punktach.

We wszystkich jedenastu system uzupełnił lukę. Nie pustką — obrazem. Pusta klatka schodowa, pusty chodnik wzdłuż parku, pusty peron, wszystko wygenerowane przez Epeios AI, żeby zapis był ciągły. W dolnym rogu każdej klatki znacznik informujący, że materiał jest rekonstrukcją. Litery mają dwa milimetry. Wszystko zgodnie z przepisami.

Ktoś tamtędy szedł, a system dorysował ulicę bez niej. Uczciwie. Z adnotacją.

▪ 24.11.2044 · CZWARTEK · 22:30 · [+13 dób]

Żabka, ul. Kombatantów

Parter sąsiedniego bloku, czynne całą dobę. Franczyza, własny rejestrator, sprzęt niepodpięty do siatki Epeios AI. Jedyne oko w promieniu kilometra, którego firma nie obsługuje. Sprzedają hot dogi i to je uratowało.

Rejestr kasowy, 11 listopada, 21:47. Szesnaście minut po tym, jak Meller przestał żyć. Płatność z jego konta.

Hot dog. Kawa duża. Dwie serwetki.

Ekspedientka, druga zmiana, dwadzieścia parę lat, paznokcie obgryzione do krwi. Pamiętała ją.

– Stała i patrzyła, jak się obraca. Z minutę. Nic nie mówiła.

Potem podała rękę nad terminalem i rękaw się podwinął.

– Miała kod na przedramieniu. Kreski i literki. Widziałam pierwsze trzy, bo mi się przesunęło pod czytnik. E, L, N.

Zapytałem, czy jest pewna.

– Panie, ja tu skanuję po tysiąc rzeczy na zmianę. Kod to ja poznam.

Na nagraniu widać, jak przechodzi przez parking i siada na ławce przy wjeździe do parku. Siedzi tam czterdzieści minut i trzyma to w rękach, aż wystygnie. Nie ugryzła. Nie ma czym.

Zapytałem, czy takie tu wchodzą.

– Czasem. Jest jedna z Piasków, przychodzi w środy. Zawsze to samo kupuje. – Wzruszyła ramionami. – Myślałam, że tak mają.

Wziąłem kopię na nośniku. Nośnik nie trafił do akt.

▪ 27.11.2044 · NIEDZIELA · 12:00 · [+16 dób]

Komenda, spotkanie z przedstawicielem Epeios AI

Przyjechał w niedzielę. Nikt nie kazał mu przyjeżdżać w niedzielę.

U naczelnika, dobry płaszcz, dobre buty, twarz, która nic nie kosztuje. Nie groził. Ludzie na jego stanowisku nie muszą, bo nie oni prowadzą tę rozmowę, tylko coś za nimi.

Model odzyskano dwudziestego szóstego w Kostrzynie, przy torach. Epeios AI oczywiście udostępni pełne logi po zakończeniu diagnostyki. Sześć tygodni, może osiem.

Wspomniał mimochodem o materiale z placówki handlowej przy Kombatantów. Nikt mu o nim nie mówił. Ja na pewno nie.

Potem powiedział, że wskaźnik samotności wśród mężczyzn po pięćdziesiątce spadł od wdrożenia programu o czterdzieści procent, i że to są dane, które warto mieć w aktach.

Na koniec, już wstając, jakby to była uprzejma ciekawostka: w kolejnej generacji firma wycofuje zewnętrzne oznaczenia identyfikacyjne. Ze względu na komfort użytkowników.

Powiedziałem, że przyczyna zgonu jest naturalna.

Bo jest. To akurat prawda i to jest w tym najgorsze.

▪ 30.11.2044 · ŚRODA · 19:50 · [+19 dób]

Kostrzyn nad Odrą. Po godzinach, prywatnym samochodem.

Hala konserwacyjna za miastem, światło jarzeniowe, rzędy kołysek. Modele stoją w nich z otwartymi oczami — tak wygląda tryb archiwizacji, tłumaczył mi kiedyś jeden technik. Oczy się nie zamykają, bo nie ma po co.

ELN-37-08A stała w trzecim rzędzie. Twarz obojętna. Pamięć wyczyszczona i podpisana elektronicznie dwudziestego siódmego listopada o 16:40 — cztery godziny po tym, jak człowiek w dobrym płaszczu tłumaczył mi w komendzie, że diagnostyka potrwa sześć tygodni.

Kiedy przechodziłem, jedna z nich — nie ta, inna, dwa rzędy dalej — powoli odwróciła głowę i odprowadziła mnie wzrokiem.

Żadna nie miała zasilania.

Tej czynności nie ma w aktach.

▪ 03.12.2044 · SOBOTA · 13:15 · [+22 doby]

Zamknięcie postępowania

Zgon z przyczyn naturalnych, bez udziału osób trzecich. Model przywrócony do obiegu, przydział: Zielona Góra.

Formularz podpowiedział mi uzasadnienie, zanim zdążyłem je napisać. Przeczytałem trzy razy i nie znalazłem w nim ani jednego zdania, z którym mógłbym się nie zgodzić. Podpisałem.

Na tym polega ta robota. Nie na tym, że każą ci kłamać. Na tym, że podsuwają ci prawdę tak przyciętą, że sam się pod nią podpisujesz i idziesz do domu.

▪ 03.12.2044 · SOBOTA · 22:10

Poza aktami

Wróciłem po dwudziestej drugiej. Winda mówiła tym samym wycofanym głosem, co u niego.

W kuchni paliło się światło.

Stół był nakryty na dwie osoby. Termostat pokazywał dwadzieścia jeden stopni.

Na talerzu leżały dwie serwetki.

#LogikaRzezni #CGProtocol #MilitarySF

Wydarzenia fikcyjne. Metody nie.